轻轻的我走了，

　　正如我轻轻的来；

　　我轻轻的招手，

　　作别西天的云彩。

　　那河畔的金柳，

　　是夕阳中的新娘；

　　波光里的艳影，

　　在我的心头荡漾。

　　软泥上的青荇，

　　油油的在水底招摇；

　　在康河的柔波里，

　　甘心做一条水草！

　　那榆荫下的一潭，

　　不是清泉，是天上虹；

　　揉碎在浮藻间，

　　沉淀着彩虹似的梦。

　　寻梦？撑一支长篙，

　　向青草更青处漫溯；

　　满载一船星辉，

　　在星辉斑斓里放歌。

　　但我不能放歌，

　　悄悄是别离的笙箫；

　　夏虫也为我沉默，

　　沉默是今晚的康桥！

　　悄悄的我走了，

　　正如我悄悄的来；

　　我挥一挥衣袖，

　　不带走一片云彩。 

ཡང་བསྐྱར་ཁང་ཆའོ་དང་གྱེས་ཚུལ།

     ཞུས་ཀྲི་མའོ

     སྒང་ལམ་པས་བསྒྱུར།

ང་རང་ཁུ་སུམ་མེར་འབྱོར་པ་ཇི་བཞིན།

ང་རང་ཡང་ཁུ་སུམ་མེར་འགྲོ་རྒྱུ་ཡིན།

ངས་ལག་པ་གཡུག་ཙམ་བྱས་ནས།

ནུབ་མཐའི་ཚོན་སྤྲིན་ལ་གྱེས་ཕྱག་ཕུལ།

གཙང་ངོགས་ཀྱི་གསེར་མདོག་གི་རྒྱ་ལྕང་དེ།

མཚམས་སྤྲིན་དབུས་ཀྱི་བག་གསར་མ་དེ་ཡིན།

རླབས་འོད་ཁྲོད་ཀྱི་མཛེས་བའི་གཟིགས་བརྙན་དེ།

ངའི་སེམས་ཁོང་ན་མཆོངས་ལྡིང་རྩེན་བཞིན་ཡོད།

འདམ་སྙི་སྟེང་གི་སྔོ་དྲེག་དེ།

ཆུའི་ཟབ་ས་ན་འོད་ལམ་མེར་གཡོ་བཞིན་འདུག

ང་རང་ཁང་ཆའོ་ཡི་བཞུར་རྒྱུན་ཁྲོད་ཀྱི་ཆུ་རྩྭ་ཞིག་བྱེད་མོས་ཡོད།

ལྗོན་པའི་གྲིབ་བསིལ་འོག་ན་འཁྱིལ་བའི་ཆུ་ཡི་རྫོང་བུ་དེ།

དྭངས་གཙང་གི་ཆུ་མིག་མིན་པར།

དགུང་གི་འཇའ་ཚོན་དེ་ཆུ་རྩྭའི་གསེབ་ན་བཀྲ་བ་དང་འདྲ་སྟེ།

འཇའ་ཚོན་ལྟབུའི་འདུན་པ་ཞིག་རུམ་ནས།

ཕུགས་འདུན་འཚོལ་བ་ཡིན་ནམ།

སྐྱ་བ་རིང་བོ་ཞིག་ཐོགས་ནས།

སྔོ་ལྗང་གི་རྩྭ་གསེབ་དུ་དལ་གྱིས་བགྲོད་པས་ན།

སྐར་ཚོགས་སྟོང་གིས་བརྒྱན་པའི་གྲུ་ཆུང་དེ།

སྐར་འོད་ཆེམ་ཆེམ་གྱི་ཁྲོད་ན་གཞས་གཏོང་བཞིན་ཡོད།

འོན་ཀྱང་ངས་གཞས་གཏོང་མི་རུང་ཏེ།

ལྷིང་འཇགས་ནི་གྱེས་བྲལ་གྱི་སྔོན་བརྡའོ།

དབྱར་ཁའི་འབུ་ཕྲན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ངའི་ཆེད་དུ་ཁུ་སུམ་མེར་གནས་ཡོད།

དོ་ནུབ་ཀྱི་ཁང་ཆའོ་ནི་ཇི་འདྲའི་ལྷིང་འཇགས་ཞིག་རེད་ཨང་།

ང་རང་ལྷིང་འཇགས་ངང་འབྱོར་པ་ཇི་བཞིན།

ང་རང་ལྷིང་འཇགས་ངང་བགྲོད་རྒྱུ་ཡིན།

ངས་གྱོན་པའི་ཕུ་ཐུང་གཡུག་ཙམ་བྱས་ནས།

ཚོན་སྤྲིན་ཏོག་ཙམ་ཡང་ཁྱེར་ག་ལ་ནུས།

               ༢༠༡༥ལོའི་ཟླ༡༡ཚེས༢༤ཉིན་